loading

اثر کود دهی بر روی بیوماس فیتوپلانکتونی و رشد بچه ماهی فیتوفاگ

در بین آبزیان پرورشی ماهی فیتوفاگ (Hypophthalmichthys molitrix) از رژیم غذایی ویژه ای با توجه به استفاده از جلبک های موجود در آب برخوردار است.

این بررسی جهت مطالعه تاثیر بیوماس و تراکم فیتوپلانکتون ها بر روی بچه ماهیان 5/2 گرمی ماهی فیتوفاگ در استخرهای پرورشی کشت توام در شهرستان شوشتر در تیرماه 1391 انجام گردید. این تحقیق بر روی 3 تیمار، 2 تیمار با کود دهی (کود دهی 5 تن و 10 تن کود حیوانی در هکتار) و یک تیمار بدون کود دهی به عنوان تیمار شاهد در محل های ورودی، میانی و خروجی استخرها، در قفس‏هایی (با تور دارای مش 60 میکرون محصورشده و در هر قفس تعداد 30 بچه ماهی) قرار داده شد.

جهت روند افزایش رشد وزنی و طولی بچه ماهیان و نیز ثبت میزان کلروفیل a و تنوع و تراکم فیتوپلانکتون ها انجام گردید. هر 15 روز یک بار با (به مدت 45 روز) پارامترهای فیزیکی و شیمیایی آب شامل: اکسیژن محلول، دما، هدایت الکتریکی، نیترات، فسفات، TDS، pH و کلروفیل a و نیز اندازه گیری مشخصه‏های وزن و طول بچه ماهیان و شناسایی و تعیین تراکم فیتوپلانکتون ها انجام شد. افزایش وزن و طول در 2 تیمار از روند یکسانی نسبت به تیمار شاهد برخوردار بود.

افزایش میانگین وزن تیمار 1 از 49/2 به 90/9 گرم و تیمار 2 به 59/12 گرم و تیمار شاهد به 04/6 گرم رسیدند که بیش ترین افزایش میانگین وزن در تیمار 2 با میزان کود دهی 10 تن در هکتار و سپس تیمار 1 با 5 تن کود دهی ثبت گردید. افزایش میانگین طول کل نیز از روند مشابه وزن برخوردار بود به طوری که در تیمار 1 از میانگین 06/5 به 9/10 سانتی متر و در تیمار 2 از 10/5 به 52/13 سانتی‏متر و در تیمار شاهد از 01/5 به 46/7 سانتی متر رسید. بیوماس فیتوپلانکتونی در تیمار 1 و 2 بر اساس سنجش کلروفیل a (009/0±008/0 میلی گرم در لیتر) نشان از افزایش آن نسبت به تیمار شاهد بود (05/0>P).

در کل پارامترهای محیطی به جز اکسیژن محلول، هدایت الکتریکی و TDS فاقد اختلاف معنی دار بودند (05/0≤P). درمجموع این پژوهش نشان داد که کود دهی بر روی بیومس فیتوپلانکتونی موثر بوده و سیانوباکترها فراوان ترین گروه فیتوپلانکتونی بودند.

 

دانلود فایل PDF کامل مقاله

مجله

Hypophthalmichthys molitrixبچه ماهی فیتوفاگفیتوپلانکتونکلروفیلکود دهی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.